De Nederlandse regering in Londen had rekening gehouden met een machtsvacuüm in bevrijde gebieden. Er waren richtlijnen opgesteld in de vorm van een honderdtal wetsbesluiten: de zogenaamde ‘Herstelwetgeving’. De Herstelwetgeving bevatte regels voor de wederopbouw, bestraffing van collaborateurs, herstel van recht en orde, loonvorming, distributie, enzovoort.
Met de uitvoering van de Herstelwetgeving was het Militair Gezag belast, onder chef-staf generaal-majoor H.J. Kruls, die vanuit Brussel opereerde. In september 1944 ging het Militair Gezag van start met 740 medewerkers (in juni 1945 zouden er zo'n 16.500 werkzaam zijn!).
Het Militair Gezag had drie taken:
1. Het onderhouden van contact tussen de geallieerde autoriteiten en de Nederlandse overheden;
2. Binnenlandse orde en veiligheid;
3. In de plaats treden van de ministers, zolang die hun taken niet konden uitvoeren.
Het Militair Gezag was ook verantwoordelijk voor (het beleid in) de zogenaamde interneringskampen. Duizenden als 'foute Nederlanders' aangemerkte personen werden in deze kampen opgesloten.
De taken van het MG overlapten deels de taken van de Binnenlandse Strijdkrachten en groepen van voormalige verzetsstrijders (zeker op het gebied van orde en veiligheid). Niet altijd was er wederzijds begrip. In november 1944 verenigden verzetsstrijders zich in de GOIWN, ‘Gemeenschap van Oud-Illegale Werkers Nederland’. |
