Op 7 april 1945 besloot generaal Foulkes dat zijn troepen tegen Arnhem in actie zouden komen, zodra de 1e Divisie bij Zutphen een bruggenhoofd over de IJssel had gevormd. Eerst werd Deventer bevrijd, daarna staken de Canadezen op 11 april de IJssel bij Gorssel over. De volgende nacht startte de (tweede) aanval op Arnhem door de Britse 49th Division. Twee dagen later was Arnhem in geallieerde handen. De 5e Canadese Tankdivisie begon daarop de doorstoot via de Veluwe naar het IJsselmeer. De 1e Divisie trok op vanaf de IJssel bij Gorssel via Apeldoorn naar het westen. Op 20 april was het IJsselmeer bereikt. Vanaf dat moment was oostelijk Nederland bevrijd.

Enkele dagen later stonden Canadezen 1e Div en Britten 49th WR voor de Grebbelinie. De Duitsers dreigden om - net als de Wieringermeerpolder op 17 april en de Schermer- en Beemsterpolder op 19 april - geheel West Nederland onder water te zetten als de Grebbelinie zou worden doorbroken. Op 22 april beval Montgomery om offensieve acties te staken.

Tegelijkertijd verzamelden ook de Duitse strijdkrachten zich. Op 21 en 22 april waren ongeveer 12.000 man van de 6e FJ Divisie van de Veluwe teruggetrokken achter (ten westen) van de Grebbelinie. Evenals de 361e Infanteriedivisie, eenheden van het 88e Legerkorps. De Grebbelinie werd door de Duitsers "Panterstelling" genoemd.

Intussen was het IJsselmeer tot Amersfoort bezet door de 6e FJ Divisie. Rechts van de FJ Divisie bevonden zich 346e Infanteriedivisie, de 361e Infanterie Divisie en de 34e SS Freiwilliger Division Landstorm Nederland (6000 man). Ten westen van de Grebbelinie had zich een Duitse troepenmacht verzameld van ruim 117.000 militairen.